Beleid dure en weesgeneesmiddelen

In 1996 kwam het eerste ‘dure’ geneesmiddel, paclitaxel (Taxol), beschikbaar voor de behandeling van borst- en eierstokkanker. Patiënten moesten die innovatieve behandeling soms via de rechter afdwingen omdat de door de overheid vastgestelde ziekenhuisbudgetten onvoldoende waren berekend op deze innovaties.

Postcodegeneeskunde

Ziekenhuizen moesten alle nieuwe behandelingen betalen uit het voor het ziekenhuis vastgestelde totaalbudget. ‘Rijke’ ziekenhuizen met reserves konden het zich wel veroorloven om patiënten die behandeling aan te bieden; ‘arme’ ziekenhuizen niet – terwijl de patiënten er wel recht op hadden. Als een arts een patiënt vertelde dat de innovatieve behandeling de beste voor hem was maar dat het ziekenhuis dat niet kon betalen en daarom de behandeling moest onthouden, was dat strafbaar.

Zo ontstond de ‘postcodegeneeskunde’ en de tweedeling in de zorg. Woonde de patiënt in het juiste gebied met een rijk ziekenhuis, dan kon hij rekenen op de beste behandeling – in alle andere gevallen niet. Patiënten meldden zich bij ziekenhuizen waarvan bekend was dat behandelingen daar werden gegeven. Maar, omdat de ziekenhuisbudgetten waren afgestemd op het lokale zorggebied, moesten deze ziekenhuizen patiënten van buiten hun regio weigeren. Patiënten hadden daardoor slechte en ongelijke toegang tot innovaties.

Meer hierover in Postcodegeneeskunde (1996).

Beleidsregel Dure geneesmiddelen

In 2002 is de Beleidsregel dure geneesmiddelen ingesteld. Hierdoor konden ziekenhuizen bovenop hun vaste budget een extra vergoeding krijgen wanneer zij patiënten behandelden met kostbare geneesmiddelen. Door de jaren heen is deze bekostiging opgelopen en hoefde over de hoogte van het percentage niet meer te worden onderhandeld met de zorgverzekeraars. Vanaf 1 januari 2006 kregen ziekenhuizen 80% van de netto inkoopprijs vergoed van de ongeveer 35 geneesmiddelen die op de bijbehorende stofnamenlijst stonden.

Maar ondanks de beleidsregel Dure geneesmiddelen bleef er een vorm van postcodegeneeskunde bestaan.

Meer hierover in Beleidsregel dure geneesmiddelen (2002) en Nog steeds ongelijke toegang (2011).

Dure geneesmiddelen onder DOT en prestatiebekostiging

Per 1 januari 2012 is de beleidsregel Dure geneesmiddelen afgeschaft. De geneesmiddelen die op de beleidsregel stonden zijn overgezet naar de beleidsregel Prestaties en tarieven medisch specialistische zorg. Door diverse wijzigingen is de toegang tot nieuwe dure geneesmiddelen verslechterd.

Dure en weesgeneesmiddelen zijn per 2012 onder de zogenoemde prestatiebekostiging geplaatst. Dat betekent dat ziekenhuizen sinds 2012 geen vaste vergoeding meer krijgen voor de netto inkoopkosten van de dure geneesmiddelen, maar dat individuele zorgverzekeraars met individuele ziekenhuizen moeten onderhandelen over de prijs, het volume en de kwaliteit (inzet) van dure geneesmiddelen.

Meer hierover in Inkoop zorgverzekeraars.

Doelmatigheidsonderzoek dure geneesmiddelen

Voor dure en weesgeneesmiddelen geldt al sinds 2006 dat een kosteneffectiviteits- ofwel doelmatigheidsonderzoek moet worden uitgevoerd naar de effecten van het nieuwe geneesmiddel in de Nederlandse praktijk en de kosten ervan, ten opzicht van de standaardtherapie, de gebruikelijke behandeling vóór het nieuwe geneesmiddel er was. Dit is een aanvulling op de streng gereguleerde, wereldwijde klinische studies waarop de handelsregistratie is afgegeven.

Sinds 2006 zijn voor de geneesmiddelen die op de stofnamenlijsten van de Beleidsregels Dure en Weesgeneesmiddelen werden geplaatst verplichte doelmatigheidsonderzoeken opgezet en uitgevoerd. Het Zorginstituut Nederland beoordeelt na vier jaar onderzoek de resultaten. In begin 2012 zijn de eerste herbeoordelingen bekend geworden.

Deze (her)beoordelingen zijn per 2012 niet langer van toepassing op de bovenbudgettaire bekostiging van de ziekenhuizen, maar op het verzekerde pakket, de aanspraak van de patiënt/verzekerde op verstrekking en vergoeding van de behandeling.

Meer hierover in Opname basispakket.

 

Focus

Verantwoord ondernemen

Sanofi zoekt continu naar een balans tussen toegang tot goede gezondheidszorg, innovatie en duurzaamheid van zorgsystemen.

Lees meer

Kengetallen

In 2016 heeft Sanofi € 5,2 miljard geïnvesteerd in R&D. De helft van de banen is in Europa, evenals de helft van de klinische studies. Acht van de 14 R&D sites staan in de EU.

Lees meer

Onderzoek in Nederland

Sanofi voert in Nederland relatief een groot aantal studies uit naar nieuwe geneesmiddelen tegen kanker, auto-immuunziekten, zeldzame ziekten, diabetes en hart -en vaatziekten.

Lees meer

Kosten geneesmiddelen in Nederland

In 2016 werd in Nederland € 96 miljard uitgegeven aan gezondheids- en welzijnszorg. € 5 miljard daarvan was voor geneesmiddelen die worden vergoed uit het basispakket.

Lees meer

Duurzame werkwijzen

In de afgelopen 30 jaar kwam 34% van de nieuwe kleine moleculen uit flora en fauna (vaccins en biologische geneesmiddelen niet meegerekend). Sanofi zoekt voortdurend naar synthetische vormen van de natuurlijke actieve stoffen.

Lees meer
Nieuws

Sanofi Award voor Maarten Deenen

De Sanofi Award 2017 voor de beste onderzoekspublicatie van een ziekenhuisapotheker in 2016 is toegekend aan Dr Maarten Deenen.

Lees meer

AMR kan zich ontwikkelen tot levensbedreigend issue

Sanofi introduceert een nieuwe app in de strijd tegen antimicrobiële resistentie, speciaal voor kinderen en tieners.

Lees meer

Wereld Diabetes Dag in teken van vrouwen

Wereld Diabetes Dag staat geheel in het teken van vrouwen en diabetes en hun recht op een gezonde toekomst.

Lees meer

Verpleegkundigen signaleren problemen met medicijnen

NIVEL: 85% van de verpleegkundigen en verzorgenden heeft in het werk te maken met patiënten die hun medicijnen niet goed gebruiken.

Lees meer

Nationale servicedesk personalised medicine

Op 1 februari 2018 start de nationale servicedesk voor verantwoord omgaan met vraagstukken over Personalised Medicine.

Lees meer
Ontvang ook onze nieuwsbrief